
Spis treści
Otyłość brzuszna (trzewna) jest częstsza u mężczyzn, określa się ją również mianem otyłości androidalnej (w odróżnieniu od otyłości gynoidalnej, typowej dla kobiet). Otyłość brzuszna jest bardziej niebezpieczna dla zdrowia niż otyłość udowo-pośladkowa, dlatego warto reagować, gdy obwód brzucha zaczyna przekraczać alarmujące wartości.
Czym jest otyłość brzuszna? Rośnie liczba osób z otyłością trzewną
Otyłość brzuszna to odmiana otyłości, w której tkanka tłuszczowa nadmiernie gromadzi się w okolicy brzucha, dookoła narządów wewnętrznych. Nie chodzi więc o samo nagromadzenie tkanki tłuszczowej w okolicy pępka, ale o tłuszcz trzewny, który jest bardziej aktywny metabolicznie. Otyłość brzuszna jest z tego względu bardziej niebezpieczna dla zdrowia, bo może przyczynić się do powstania wielu innych chorób.
Od 1990 roku liczba osób z otyłością na całym świecie podwoiła się. Obecne statystyki mówią o niemal 900 milionach ludzi na świecie.
Uważa się, że otyłość brzuszna jest typowa dla mężczyzn: to mężczyźni tkankę tłuszczową gromadzą nadmiernie głównie na brzuchu, zaś kobiety w okolicach bioder, pośladków i ud. Nie jest to jednak regułą, za to z wiekiem u obu płci zwiększa się zawartość tkanki tłuszczowej brzusznej.
Otyłość brzuszna nazywana jest również otyłością centralną, androidalną, trzewną, wisceralną. Dziś wiadomo już, że tkanka tłuszczowa pełni nie tylko funkcję izolacyjną i amortyzacyjną dla narządów wewnętrznych. To aktywny organ endokrynny, uczestniczący w przemianach metabolicznych. U osób z nadmiarem tkanki tłuszczowej zmiana sposobu wydzielania adipokin może wpływać na powstawanie procesów zapalnych. Gdy poziom stężenia tych substancji jest zaburzony, mogą pojawić się insulinooporność czy zaburzenia lipidowe.
Otyłość brzuszna u kobiet i u mężczyzn - tyle cm w talii wskazuje na problem
Ile konkretnie w talii musi mieć kobieta, by bezsprzecznie stwierdzić, że cierpi na otyłość brzuszną? Wbrew pozorom nie musi mieć typowej figury typu jabłko. By stwierdzić, czy mamy do czynienia z otyłością brzuszną należy zmierzyć obwód brzucha w połowie odległości między dolnym brzegiem łuku żebrowego i górnym grzebieniem kości biodrowej. W przypadku kobiet wystarczy więc, że obwód brzucha na wysokości pępka wynosi 80 cm lub więcej. Pomiarów najlepiej dokonywać na czczo na wydechu.
Do oceny występowania otyłości trzewnej można też posłużyć się wskaźnikiem WHR (Waist Hip Ratio), który pokazuje stosunek obwodu talii do obwodu bioder. By go obliczyć, należy podzielić obwód talii przez obwód bioder. Wynik WHR powyżej 0,85 u kobiet świadczy o otyłości brzusznej.
U mężczyzn o otyłości brzusznej można mówić, gdy obwód brzucha wynosi 94 cm lub więcej. Tutaj także można posłużyć się wskaźnikiem WHR. U mężczyzn o otyłości trzewnej świadczy wynik powyżej 0,9.
Warto wiedzieć, że w przypadku otyłości brzusznej sam wskaźnik BMI może być w normie.
Dlaczego otyłość brzuszna jest tak niebezpieczna?
Otyłość to jeden z najważniejszych czynników rozwoju nowotworów. Otyłość brzuszna wiąże się także z większym ryzykiem chorób metabolicznych i sercowo-naczyniowych. Otyłość wisceralna w istotny sposób przyczynia się do powstawania:
- nadciśnienia,
- chorób sercowo-naczyniowych (miażdżycy, zawału serca, udaru mózgu),
- cukrzycy typu 2,
- nowotworów jelita grubego, pęcherzyka żółciowego, trzustki, nerek, endometrium, żołądka, przełyku, prostaty, płuc, piersi,
- chorób wątroby (w tym niealkoholowego stłuszczenia wątroby),
- problemów z płodnością
- zaburzeń miesiączkowania,
- poronień,
- problemów z potencją (obniża poziom testosteronu).
Na pojawienie się nadmiaru tkanki tłuszczowej mają wpływ genetyka (uważa się, że w 30%) i czynniki środowiskowe. Kluczowa w procesie walki z otyłością brzuszną jest zmiana nawyków żywieniowych i stylu życia.




