
Spis treści
Astma
Dla osób z astmą zimowe poranki bywają szczególnie trudne. Zimne, suche powietrze może drażnić oskrzela i wywoływać ich nagły skurcz, co objawia się dusznością, świszczącym oddechem i napadami kaszlu. U wielu pacjentów objawy nasilają się podczas spaceru w mroźne dni lub tuż po wejściu do zimnego samochodu. Dodatkowo sezon infekcyjny, który trwa od jesieni do wiosny, zwiększa ryzyko zapalenia dróg oddechowych, a to może potęgować symptomy astmy.
POChP
Osoby z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc zimą muszą mierzyć się z podwójnym obciążeniem. Niska temperatura obkurcza naczynia i oskrzela, co utrudnia przepływ powietrza, a suche powietrze dodatkowo wysusza śluzówkę. Nawet krótkie wyjście na mroźny wiatr może wywołać narastającą duszność. Do tego dochodzi większa podatność na infekcje, które u osób z POChP częściej prowadzą do zaostrzeń, wymagających leczenia lub nawet hospitalizacji.
Alergie na roztocza
Choć alergie kojarzą się głównie z wiosną, w przypadku roztoczy ich sezon przypada właśnie na zimę. Ogrzewane, rzadziej wietrzone pomieszczenia stwarzają idealne warunki do namnażania się tych mikroskopijnych pajęczaków. Więcej czasu spędzamy w domu, a tym samym więcej wdychamy alergenów ukrytych w pościeli, dywanach i tapicerowanych meblach. Skutkiem może być nasilenie kaszlu, kataru, zatkanego nosa czy porannego drapania w gardle.
Reumatoidalne zapalenie stawów i choroby reumatyczne
Dla osób z chorobami reumatycznymi zima to często najbardziej wymagający okres w roku. Chłód i wilgoć mogą zwiększać sztywność stawów, a niektórzy pacjenci zgłaszają także nasilenie bólu podczas nagłych zmian temperatury. Zimowe ograniczenie aktywności również nie pomaga — mniejszy ruch oznacza gorsze ukrwienie i większą sztywność mięśni oraz stawów. Nie bez znaczenia jest też mniejsza ekspozycja na słońce, która wpływa na poziom witaminy D, potrzebnej do prawidłowego funkcjonowania układu ruchu.
Łuszczyca
W przypadku łuszczycy zima jest momentem, w którym objawy statystycznie nasilają się najczęściej. To skóra najsilniej reaguje na sezonowe zmiany. Niska wilgotność powietrza na zewnątrz i ogrzewanie w pomieszczeniach powodują przesuszenie naskórka, a brak naturalnego światła słonecznego pozbawia skórę działania promieni UV, które u wielu pacjentów łagodzą przebieg choroby. W efekcie zmiany stają się bardziej widoczne, a skóra częściej pęka i swędzi.
Egzema
Egzema, czyli atopowe zapalenie skóry, to kolejne schorzenie, które nie lubi chłodnych miesięcy. Skóra tracąca wilgoć staje się bardziej podatna na podrażnienia, a nawet krótkie przebywanie w zimnym powietrzu może wywołać pieczenie lub zaczerwienienie. Po powrocie do ogrzewanego mieszkania objawy często się nasilają — suche powietrze w pomieszczeniach dodatkowo odwadnia skórę i zaburza jej barierę ochronną. Efektem są częstsze zaostrzenia, swędzenie i pęknięcia.
Sezonowe zaburzenia nastroju (SAD)
Nie wszystkie zimowe dolegliwości są fizyczne — wiele osób doświadcza znacznego spadku nastroju, który pojawia się cyklicznie co roku. Sezonowe zaburzenia afektywne to efekt niedoboru światła, które wpływa na gospodarkę hormonalną, zwłaszcza na poziom melatoniny i serotoniny. W praktyce oznacza to większą senność, spadek energii, drażliwość oraz silniejszą potrzebę sięgania po cukier. Objawy mogą trwać przez całą zimę, a ustępują zazwyczaj wiosną, wraz z pierwszymi dłuższymi dniami.




