
Spis treści
Terapia dopasowana do środowiska guza
Nowe rozwiązanie opiera się na tzw. terapii chemodynamicznej (CDT), która wykorzystuje różnice między tkanką nowotworową a zdrową. Komórki nowotworowe charakteryzują się bardziej kwaśnym środowiskiem oraz podwyższonym stężeniem nadtlenku wodoru. Te warunki sprzyjają powstawaniu reaktywnych form tlenu – cząsteczek zdolnych do uszkadzania struktur komórkowych, takich jak białka, lipidy czy DNA. Dotychczas stosowane czynniki CDT były jednak ograniczone, zwykle generowały tylko jeden typ reaktywnych form tlenu i nie zapewniały wystarczającej aktywności, aby trwale zahamować rozwój guza.
Podwójny mechanizm działania
Zespół badawczy opracował nowy nanośrodek oparty na żelazie, należący do grupy metalowo-organicznych szkieletów (MOF). Materiał ten jest zdolny do jednoczesnego wytwarzania dwóch silnie reaktywnych form tlenu: rodników hydroksylowych, tlenu singletowego.
Połączenie obu mechanizmów zwiększa skuteczność niszczenia komórek nowotworowych poprzez nasilony stres oksydacyjny. Jednocześnie badania laboratoryjne wykazały wysoką toksyczność wobec komórek nowotworowych oraz minimalny wpływ na komórki zdrowe.
Obiecujące wyniki badań przedklinicznych
W modelach zwierzęcych nowy nanośrodek podawany ogólnoustrojowo skutecznie gromadził się w guzach. U myszy z wszczepionymi ludzkimi komórkami raka piersi zaobserwowano całkowitą regresję guza, brak nawrotów w długoterminowej obserwacji oraz brak ogólnoustrojowej toksyczności i działań niepożądanych.
Kolejne etapy badań
Przed rozpoczęciem badań klinicznych u ludzi naukowcy planują ocenić skuteczność terapii w różnych typach nowotworów, w tym w szczególnie agresyjnym raku trzustki. Celem jest potwierdzenie szerokiego potencjału tej technologii w leczeniu różnych chorób nowotworowych.
Jeśli dalsze badania potwierdzą dotychczasowe wyniki, nowy nanomateriał może stać się podstawą bardziej selektywnych i bezpiecznych terapii onkologicznych, ograniczających uszkodzenia zdrowych tkanek i zmniejszających ryzyko działań niepożądanych.
Źródło: Oregon State University



