Spis treści
Liczy się przede wszystkim długość ćwiczeń
Badacze przeanalizowali dane z programu MOTIVATE T2D, obejmującego 58 dorosłych osób świeżo zdiagnozowanych z cukrzycą typu 2. Uczestnicy przez 26 tygodni realizowali indywidualnie dopasowany program ćwiczeń, a ich aktywność była monitorowana za pomocą zegarków fitness.
Wyniki okazały się bardzo interesujące. Najsilniejszy wpływ na poprawę kontroli glikemii miały nie rodzaj ćwiczeń ani ich intensywność, lecz długość pojedynczej sesji treningowej. Osoby, które ćwiczyły dłużej, osiągały wyraźnie lepsze wyniki w zakresie obniżenia poziomu cukru we krwi, niezależnie od tego, czy wybierały trening aerobowy, spacery, jazdę na rowerze czy ćwiczenia siłowe.
Nawet 15 minut więcej robi różnicę
Naukowcy zwracają uwagę, że wydłużenie przeciętnego treningu z 30 do 45 minut wiązało się ze spadkiem poziomu hemoglobiny glikowanej (HbA1c) o około 0,3 proc. To właśnie HbA1c jest jednym z najważniejszych wskaźników długoterminowej kontroli cukrzycy.
Choć taka zmiana może wydawać się niewielka, eksperci podkreślają, że regularne wydłużanie aktywności fizycznej może w praktyce znacząco zmniejszać ryzyko powikłań cukrzycy oraz wspierać działanie leków i innych elementów terapii.
Początek terapii ma ogromne znaczenie
Autorzy badania zauważyli również, że największe korzyści pojawiały się szczególnie w pierwszych tygodniach programu treningowego. To właśnie wtedy budowanie nawyku dłuższej aktywności fizycznej może mieć kluczowe znaczenie dla dalszego przebiegu leczenia. Co ważne, uczestnicy badania na początku otrzymywali intensywne wsparcie trenerów i specjalistów. Według naukowców pokazuje to, jak istotna jest edukacja i motywacja pacjentów tuż po rozpoznaniu choroby.
Nie musisz ćwiczyć „na maksimum”
Wnioski z badania mogą być szczególnie ważne dla osób, które obawiają się intensywnych treningów lub dopiero zaczynają swoją przygodę z aktywnością fizyczną. Eksperci podkreślają, że w przypadku cukrzycy typu 2 bardziej liczy się regularność i stopniowe wydłużanie ruchu niż bardzo ciężkie ćwiczenia wykonywane sporadycznie.
Dla wielu pacjentów może to być dobra wiadomość, zamiast wyczerpujących treningów wystarczy znaleźć aktywność, którą można wykonywać systematycznie przez dłuższy czas. Może to być szybki marsz, jazda na rowerze, pływanie czy spokojny trening siłowy.
Ruch nadal pozostaje podstawą terapii
Aktywność fizyczna poprawia wrażliwość organizmu na insulinę, wspiera układ sercowo-naczyniowy i pomaga kontrolować masę ciała. Badanie kanadyjskich naukowców dodatkowo pokazuje, że skuteczność ćwiczeń może zależeć bardziej od czasu poświęconego na ruch niż od jego intensywności.
Najważniejszy wniosek? W przypadku cukrzycy typu 2 warto po prostu ruszać się dłużej, nawet jeśli trening nie jest bardzo wymagający.
Źródło: The University of British Columbia
Potwierdź zapis
Sprawdź maila, żeby potwierdzić swój zapis na newsletter. Jeśli nie widzisz wiadomości, sprawdź folder SPAM w swojej skrzynce.
Coś poszło nie tak