regeneracja

Najnowsze badania naukowców z Niemieckiego Instytutu Żywienia Człowieka (DIfE) oraz Niemieckiego Centrum Badań nad Cukrzycą (DZD) rzucają nowe światło na mechanizmy odpowiedzialne za rozwój i regenerację mięśni. Zidentyfikowano dotąd nieznaną funkcję białka PICALM, które okazuje się kluczowe zarówno w adaptacji mięśni do wysiłku fizycznego, jak i w procesie tworzenia nowych włókien mięśniowych.

Wyobraź sobie sytuację, w której Twoje ciało dostaje dodatkowy oddech, dosłownie więcej tlenu tam, gdzie jest on najbardziej potrzebny. W komorze hiperbarycznej właśnie to się dzieje: oddychasz powietrzem o wysokim stężeniu tlenu w podwyższonym ciśnieniu. Dzięki temu cząsteczki tlenu rozpuszczają się w płynach ustrojowych i mogą docierać nawet do tkanek, które w normalnych warunkach są gorzej ukrwione. Choć dla wielu osób komora hiperbaryczna wciąż brzmi jak rozwiązanie z przyszłości, jej fundamenty są dobrze zakorzenione w fizjologii i medycynie. W ostatnich latach coraz częściej wykorzystuje się ją jako wsparcie procesów regeneracji, rekonwalescencji oraz gojenia po zabiegach medycznych.

Najnowsze badania przeprowadzone przez naukowców z Cincinnati Children’s Hospital Medical Center ujawniają zaskakujący i niezwykle obiecujący mechanizm regeneracji mięśni. Okazuje się, że pewna grupa komórek odpornościowych – makrofagi – potrafi komunikować się z włóknami mięśniowymi w sposób przypominający działanie komórek nerwowych. To odkrycie nie tylko zmienia dotychczasowe wyobrażenie o roli układu odpornościowego, ale także otwiera drogę do nowych metod leczenia urazów i chorób mięśniowych.

Niektórym wystarczy ciepły prysznic wieczorem, aby zasnąć bez większych problemów. Inni lepiej się wyciszają, jeśli wcześniej odłożą telefony komórkowe. Jeszcze inni zasypiają szybko, jeśli ich sypialnia jest całkowicie zaciemniona. Ale to nie wszystko. Okazuje się, że również odżywianie może zdecydowanie wpływać na dobry lub zły sen.

Zasypianie przy włączonym telewizorze to nawyk milionów osób. Jedni mówią, że szum w tle ich uspokaja, inni nie potrafią zasnąć w zupełnej ciszy. Na pierwszy rzut oka wydaje się to nieszkodliwe – przecież „człowiek i tak śpi”. Problem w tym, że mózg widzi sytuację zupełnie inaczej…