ADHD

Nowe badanie obejmujące ponad 200 metaanaliz dostarcza najbardziej kompleksowego podsumowania skuteczności dostępnych metod leczenia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Wyniki, opublikowane 27 listopada 2025 r. w czasopiśmie The BMJ, potwierdzają, że farmakoterapia pozostaje podstawą leczenia zarówno u dzieci, jak i dorosłych, a u osób dorosłych wysoką skuteczność wykazuje także terapia poznawczo-behawioralna (CBT).

ADHD (Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder) to jedno z najczęściej diagnozowanych zaburzeń neurorozwojowych, które przez wiele lat kojarzone było niemal wyłącznie z dziećmi. Współczesna psychologia i badania kliniczne jednoznacznie pokazują jednak, że ADHD bardzo często utrzymuje się również w dorosłości, a jego obraz bywa subtelny, złożony i trudny do jednoznacznego rozpoznania. Jakie są objawy ADHD u dorosłych? Jak je zdiagnozować i jak wygląda terapia?

Coraz więcej badań wskazuje, że zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) nie jest wyłącznie problemem wieku dziecięcego ani wyłącznie zaburzeniem funkcjonowania psychicznego. Najnowsze wyniki dużego badania podłużnego pokazują, że cechy ADHD występujące w dzieciństwie mogą mieć istotny wpływ na zdrowie fizyczne wiele dekad później.

Do tej pory sądzono, że stymulanty stosowane u dzieci z ADHD poprawiają ich uwagę i skupienie na przedmiocie nauki. Okazuje się jednak, że wpływają na dzieci głównie poprzez zwiększenie czujności i aktywację układu nagrody w mózgu.

Miejsca odpoczynku od przebodźcowania, strefy ciszy w ruchliwych miejscach – to tylko niektóre ze sposobów na uczynienie miast bardziej przyjaznych dla osób neuroróżnorodnych. Fundacja GrowSPACE opublikowała Mapę Bezpieczeństwa Osób Neuroróżnorodnych. Znajduje się w niej 10 rekomendacji, m.in. dla samorządów.

Badania kliniczne dotyczące terapii ADHD przeanalizowali naukowcy z Uniwersytetu Kopenhaskiego i Uniwersytetu w Sao Paulo. Zdaniem uczonych ADHD u osób dorosłych często jest nieprawidłowo diagnozowane.

Dorośli ze zdiagnozowanym ADHD mogą żyć krócej niż ich rówieśnicy, którzy nie mają tego zaburzenia – wynika z analizy opublikowanej w czasopiśmie "British Journal of Psychiatry".