Spis treści
Ochrona zdrowia na czas wojny
Jak zaznaczył rozmówca PAP, doświadczenia ostatnich lat, w tym wojny w Ukrainie, wymuszają zmianę podejścia do ratownictwa i organizacji systemu ochrony zdrowia. Jego zdaniem obecne działania stanowią dopiero pierwszy etap budowy spójnego modelu przygotowania na sytuacje kryzysowe. – Jesteśmy na początku drogi – powiedział.
Prof. Gałązkowski, ekspert w dziedzinie medycyny ratunkowej i medycyny katastrof, b. dyrektor Lotniczego Pogotowia Ratunkowego, obecnie kierownik Zakładu Ratownictwa Medycznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego podkreślił, że jednym z podstawowych wyzwań jest jasne rozdzielenie ról medyków wojskowych i cywilnych. Wskazał, że zgodnie z międzynarodowymi standardami medycyna pola walki (TC3) jest przeznaczona dla wojska, natomiast cywile powinni być szkoleni w systemie TECC, dostosowanym do działań poza bezpośrednią strefą walki. – Doktryna nie przewiduje kierowania cywilnych medyków na linię frontu – zaznaczył.
Potrzebny hybrydowy model kształcenia
W jego ocenie państwo powinno rozwijać model kształcenia oparty na współpracy sektora cywilnego i wojskowego. Podstawowe wykształcenie medyczne powinno być realizowane na uczelniach, natomiast komponent taktyczny – w strukturach wojskowych, adekwatnie do przyszłych zadań. – Jeżeli chcemy, by to działało, potrzebujemy modelu hybrydowego – wskazał.
Ekspert zwrócił uwagę, że budowa systemu wymaga również ścisłej współpracy między Ministerstwem Obrony Narodowej, Ministerstwem Zdrowia oraz uczelniami medycznymi. – Dopiero wtedy zbudujemy system, a nie zbiór równoległych inicjatyw – podkreślił.
Braki kadrowe
Jak dodał, jednym z kluczowych elementów jest rozwój kadry instruktorskiej. Obecnie w Polsce działa ograniczona liczba specjalistów z odpowiednimi kwalifikacjami, co może utrudniać upowszechnienie standardów medycyny taktycznej. – Medycyna taktyczna nie może być wiedzą elitarną – musi stać się standardem – ocenił.
Prof. Gałązkowski zaznaczył, że równolegle konieczne jest wprowadzanie zmian w programach kształcenia tak, aby elementy medycyny taktycznej stały się powszechne w edukacji medycznej. - W Ministerstwie Zdrowia powstał zespół, który przygotował zmiany w programach nauczania. Jest realna szansa, że takie zajęcia staną się obowiązkowe. Ale kluczowe pytanie brzmi: kto będzie uczył - zaznaczył i wskazał, że istnieje pilna potrzeba kształcenia instruktorów, „ludzi z doświadczeniem klinicznym, którzy pracują w systemie ratownictwa i wiedzą, jak wygląda realne zdarzenie, a nie tylko jego opis w podręczniku”.
Rola społeczeństwa
W jego ocenie przygotowanie systemu nie może ograniczać się wyłącznie do kadr medycznych. Kluczową rolę odgrywa również społeczeństwo, które w wielu przypadkach jako pierwsze udziela pomocy. – Żaden system ratownictwa nie zadziała, jeśli świadek zdarzenia nie podejmie działań jako pierwszy – wskazał.
Zwrócił także uwagę na konieczność przygotowania szpitali do przyjmowania pacjentów z urazami wojennymi oraz zdarzeń masowych. – Bez przygotowania szpitali cały łańcuch ratunkowy się załamie – ocenił.
Podsumowując, prof. Gałązkowski wskazał, że skuteczny system przygotowania medycznego na czas wojny wymaga skoordynowanych działań państwa, rozwoju kadr oraz powszechnej edukacji.
Mira Suchodolska
Potwierdź zapis
Sprawdź maila, żeby potwierdzić swój zapis na newsletter. Jeśli nie widzisz wiadomości, sprawdź folder SPAM w swojej skrzynce.
Coś poszło nie tak