
Spis treści
Farmakoterapia i CBT – najsilniejsze dowody skuteczności
Międzynarodowy zespół badaczy pod kierownictwem Université Paris Nanterre, Institut Robert-Debré du Cerveau de l’Enfant oraz University of Southampton przeanalizował wyniki badań dotyczących różnych metod terapeutycznych, grup wiekowych i efektów klinicznych.
Wnioski są jednoznaczne:
- u dzieci i młodzieży skuteczność potwierdzono dla pięciu leków stosowanych w leczeniu ADHD,
- u dorosłych skuteczne okazały się dwa leki oraz terapia poznawczo-behawioralna (CBT).
Autorzy podkreślają jednak istotne ograniczenie: dostępne dowody dotyczą głównie krótkoterminowych efektów leczenia, podczas gdy w praktyce klinicznej terapia ADHD często ma charakter długotrwały.
Alternatywne metody – obiecujące, ale z ograniczeniami
Niektóre interwencje niefarmakologiczne, takie jak:
- mindfulness (proces psychologiczny - techniki uważności),
- aktywność fizyczna,
- akupunktura,
wykazywały potencjalne korzyści. Jednak jakość dowodów oceniono jako niską, głównie z powodu małej liczby uczestników oraz ryzyka błędów metodologicznych.
Podobne ograniczenia dotyczyły badań nad terapią poznawczo-behawioralną u dzieci i młodzieży oraz długoterminowym wpływem mindfulness u dorosłych.
Warto zaznaczyć, że mindfulness było jedyną interwencją, która wykazała wyraźne korzyści w dłuższej obserwacji, choć dane nadal wymagają potwierdzenia w większych badaniach.
Wsparcie dla wspólnego podejmowania decyzji
Aby ułatwić pacjentom i lekarzom wybór terapii, badacze stworzyli ogólnodostępną platformę internetową, prezentującą aktualne, oparte na dowodach informacje o skuteczności poszczególnych metod.
Eksperci zwracają uwagę, że osoby z ADHD i ich rodziny często spotykają się ze sprzecznymi informacjami na temat leczenia. Może to prowadzić do wyboru metod o niepotwierdzonej skuteczności, a w konsekwencji do utraty czasu i środków oraz opóźnienia właściwej terapii.
Zastosowanie narzędzia wspierającego wspólne podejmowanie decyzji może poprawić przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, efekty leczenia oraz ogólne doświadczenia pacjentów w systemie opieki zdrowotnej.
Znaczenie dla praktyki klinicznej
Wyniki badania są zgodne z obowiązującymi międzynarodowymi wytycznymi dotyczącymi leczenia ADHD, a jednocześnie je uzupełniają, dostarczając łatwy dostęp do aktualnych danych oraz obejmując także interwencje rzadziej uwzględniane w rekomendacjach.
Autorzy liczą, że projekt będzie miał podobny wpływ na praktykę kliniczną i aktualizację wytycznych jak ich wcześniejsza platforma poświęcona leczeniu zaburzeń ze spektrum autyzmu.
Największy dotychczas przegląd badań potwierdza, że:
- farmakoterapia pozostaje podstawową i najlepiej udokumentowaną metodą leczenia ADHD,
- terapia poznawczo-behawioralna stanowi skuteczne wsparcie u dorosłych,
- inne metody mogą być pomocne, jednak wymagają dalszych badań,
- potrzebne są wysokiej jakości dane dotyczące długoterminowej skuteczności interwencji.
Źródło: University of Southampton



